Infolinia 24/7: 58 775 95 99 / 801 033 200
Wiesz, czym są zajady? Problem jest bardzo powszechny i doświadcza go wielu pacjentów w różnym wieku. Zapalenie kącików ust łatwo ignorować – dopóki jego objawy nie zaczynają utrudniać jedzenia i mówienia. Skąd się bierze? Czy winna jest infekcja, dieta, a może codzienne nawyki?
„Zajady” to nazwa potoczna, która odnosi się do zapalenia kątów ust. Stan zapalny często ma związek z miejscowym podrażnieniem i wilgocią, którym może towarzyszyć infekcja spowodowana nadmiernym rozwojem bakterii i grzybów (choć istotne znaczenie mają też niedobory – głównie witamin z grupy B oraz żelaza).
Zmiany mogą rozwinąć się zarówno u dzieci, jak i u dorosłych, jednak częściej pojawiają się u osób z obniżoną odpornością, przy cukrzycy, anemii albo w sytuacji przewlekłego podrażnienia skóry.
Częstą przyczyną zapalenia okolicy kącików ust są drożdżaki Candida albicans, bakterie (gronkowce, paciorkowce) lub infekcje mieszane. U wielu osób mikroorganizmy bytują w jamie ustnej bezobjawowo. Stan zapalny pojawia się, gdy dochodzi do spadku odporności, uszkodzenia naskórka lub zaburzeń ślinienia.
Zajadom sprzyjają niedopasowane protezy, aparaty ortodontyczne, częste oblizywanie warg i suche powietrze.
Nawet niewielkie niedobory niezbędnych składników odżywczych mogą wpływać na stan błon śluzowych.
Ryboflawina uczestniczy w przemianach energetycznych komórek oraz w utrzymaniu prawidłowej struktury nabłonków. Zapewnia sprawną odnowę komórkową, od której zależy szczelność i odporność skóry.
Jej niedobór zaburza regenerację i zwiększa podatność na mikrouszkodzenia – szczególnie w miejscach narażonych na wilgoć i ciągłe podrażnienia (m.in. przez ruch). Stąd też to właśnie powstawanie zajadów może być jedną z możliwych oznak tego, że w naszej diecie pojawia się zbyt mało produktów, które są dobrym źródłem ryboflawiny.
Najlepszymi źródłami witaminy B2 są m.in.:
Żelazo jest niezbędne do prawidłowego transportu tlenu w organizmie. Wchodzi w skład hemoglobiny – białka znajdującego się w krwinkach czerwonych, które wiąże tlen w płucach i przenosi go do tkanek.
Jeżeli w naszej diecie jest za mało żelaza, komórki otrzymują mniej tlenu. Prowadzi to do niedotlenienia tkanek, którego konsekwencją jest m.in. spowolniona regeneracja.
Skóra oraz błony śluzowe odnawiają się wtedy wolniej, a drobne uszkodzenia mogą utrzymywać się dłużej. Niedoborom żelaza często towarzyszy anemia, która może objawiać się zmęczeniem, bladością skóry i większą podatnością na podrażnienia.
Najlepsze źródła żelaza to m.in.:
Warto łączyć je z produktami, które są bogate w witaminę C (np. owocami jagodowymi, natką pietruszki, brukselką, cytrusami). Wchłanianie żelaza może zaburzać duża ilość wapnia (np. z nabiału) i picie kawy oraz mocnej herbaty (lepiej zachować co najmniej godzinny odstęp od posiłku).
Objawy niedoborów pokarmowych nie zawsze świadczą o praktykowaniu nieprawidłowo skomponowanej diety. Jeżeli tworzenie się zajadów to problem, który często nawraca, w pierwszej kolejności faktycznie warto przyjrzeć się swoim nawykom żywieniowym. Równolegle jednak wskazane będzie skonsultowanie swojego stanu zdrowia z lekarzem.
Niedobory witamin i składników mineralnych mogą być skutkiem zmian zdrowotnych m.in. chorób przewodu pokarmowego, zaburzeń wchłaniania czy zaburzeń hormonalnych i obfitych miesiączek. Pierwotne przyczyny niedoboru mogą być pośrednią przyczyną powstawania zajadów.
Opryszczka wargowa jest powszechną chorobą zakaźną skóry i błon śluzowych, którą wywołuje głównie wirus opryszczki pospolitej typu 1 (HSV-1). Objawia się bolesnymi pęcherzykami w okolicy ust, które pękają i tworzą strupki. Zakażenie ma charakter nawrotowy i utrzymuje się w organizmie przez całe życie.
Zmiany wywołane wirusem HSV mogą przypominać kątowe zapalenie warg, ponieważ również pojawiają się w okolicy ust i wiążą się z bolesnością oraz pękaniem skóry.
Oba problemy różnią się przyczyną powstawania zmian (a co za tym idzie także metodami leczenia, które stosuje się, aby je zwalczyć i łagodzić).
Cechy charakterystyczne i objawy zajadów:
Cechy charakterystyczne i objawy opryszczki wargowej:
Leczenie opryszczki wargowej opiera się przede wszystkim na lekach przeciwwirusowych. W łagodnych przypadkach stosuje się preparaty miejscowe zawierające acyklowir lub pokrewne substancje, które hamują namnażanie wirusa i mogą skracać czas trwania zmian.
Pomylenie opryszczki z zajadami może prowadzić do wdrożenia nieskutecznej terapii.
Preparaty przeciwgrzybicze lub regenerujące, które stosuje się przy zajadach, nie działają na wirusa HSV. Tak samo stosowanie leków przeciwwirusowych w przypadku zajadów nie przyniesie poprawy. Skutkiem tego problem może się utrzymywać dłużej, a podrażniona skóra ulegać dalszym uszkodzeniom.
Co w pierwszej kolejności stosować na zajady?
Oba typy preparatów można łączyć z innymi lekami (patrz niżej), ale nie należy nakładać ich jednocześnie.
Maści przeciwgrzybicze wprowadza się wtedy, gdy wygląd zmiany wskazuje na zakażenie lub gdy zajady nie goją się mimo podstawowej pielęgnacji. Substancje czynne hamują namnażanie drożdżaków i stopniowo wygaszają stan zapalny.
W leczeniu miejscowym wykorzystuje się przede wszystkim leki dobierane do najbardziej prawdopodobnej przyczyny zapalenia kątów ust. Przy podejrzeniu zakażenia grzybiczego lekarz może zalecić preparat z klotrimazolem, mikonazolem lub ketokonazolem. W niektórych przypadkach w terapii wykorzystuje się także preparaty zawierające nystatynę. Substancja działa przeciwgrzybiczo i jest stosowana głównie w zakażeniach drożdżakowych w obrębie błon śluzowych jamy ustnej.
Preparat należy aplikować na widoczne zmiany oraz na niewielki obszar wokół nich, ponieważ drobnoustroje, które są bezpośrednią przyczyną zajadów, rozprzestrzeniają się poza granice miejsc objętych stanem zapalnym.
Skóra przed nałożeniem preparatu musi być odpowiednio przygotowana. Kąciki ust powinny być suche, ponieważ wilgoć sprzyja utrzymywaniu się zakażenia. W tym obszarze łatwiej dochodzi do maceracji naskórka, czyli jego rozmiękczenia przez ślinę. Proces utrudnia gojenie i zmniejsza skuteczność leczenia. Nie należy jednak intensywnie pocierać zmian ani stosować silnych środków przeciwbakteryjnych czy odkażających.
Leki przeciwgrzybicze łączy się z preparatami wspierającymi regenerację. Maści z witaminą A, E lub cynkiem poprawiają odbudowę naskórka i zmniejszają podatność na uszkodzenia. Miejscowe leczenie zapalenia kątów ust może uwzględniać preparaty o różnym działaniu, dlatego ich forma i sposób użycia mają znaczenie.
Jeśli są wskazania do stosowania leków z rożnych grup, najpierw stosuje się lek przeciwgrzybiczy, który musi mieć bezpośredni kontakt ze skórą, a dopiero po jego wchłonięciu można nałożyć preparat wspierający regenerację. Zwykle rozdziela się ich stosowanie w czasie (np. lek w ciągu dnia, a preparat natłuszczający wieczorem).
W aptekach można kupić niektóre maści przeciwgrzybicze bez recepty. Preparaty o silniejszym działaniu lub leki doustne wymagają już recepty i wcześniejszej oceny przez lekarza. Łagodne, pojedyncze zmiany można łagodzić samodzielnie, natomiast zajady, które się nie goją, nasilają się z czasem mimo stosowania leków lub często nawracają, warto skonsultować ze specjalistą.
W części przypadków obraz zmian nie jest jednoznaczny. Z zakażeniem grzybiczym może współistnieć zakażenie bakteryjne (często pojawia się wtórnie, gdy uszkodzona skóra stanowi łatwe miejsce wnikania drobnoustrojów). W takiej sytuacji lekarz dobiera leczenie łączone (np. wprowadza antybiotykoterapię) lub zmienia preparat na inny, lepiej dopasowany do przebiegu zapalenia.
Brak poprawy po kilku dniach stosowania jednego środka stanowi sygnał do ponownej oceny, a nie do wydłużania terapii na własną rękę.
Najlepsze domowe metody na zajady to przede wszystkim te, które bazują na zmianie codziennych nawyków. Warto przyjrzeć się temu, jak określone zachowania mogą wpływać na stan skóry w kącikach ust.
Najlepsze efekty przyniesie zwracanie uwagi na czynniki podtrzymujące stan zapalny i dążenie do tego, by je wyeliminować.
Co może pomóc?
Warto wiedzieć, że nie wszystkie „domowe sposoby”, na które możemy natrafić w internecie, są bezpieczne.
Stosowanie alkoholu, spirytusu, pasty do zębów czy soku z cytryny na zmienioną skórę może nasilać podrażnienie, powodować dyskomfort, wydłużać gojenie, a nawet zwiększać ryzyko wystąpienia blizn. Zajady charakteryzują się łagodnym przebiegiem, jednak tego rodzaju działania mogą przyczynić się do tego, że z niewielkiej zmiany rozwinie się poważniejszy problem.
Same zajady nie są chorobą zakaźną, ale drobnoustroje mogą przenosić się przy bliskim kontakcie lub wspólnych przedmiotach. Nie jest to równoznaczne z wysokim ryzykiem rozwinięcia się zapalenia u wszystkich domowników, jednak warto w tym czasie dbać o dokładne mycie sztućców (użycie gąbki i płynu do naczyń w zupełności wystarczy).
Zajady goją się zwykle w ciągu kilku dni. Jeśli jednak utrzymują się dłużej albo często nawracają, warto skonsultować się z lekarzem. Pozwoli to ustalić przyczynę problemu i dobrać leczenie, które rzeczywiście na nią odpowiada.
U niektórych osób składniki pasty (nie sam fluor) mogą podrażniać skórę i nasilać objawy w kącikach ust.
Konsultacja merytoryczna: lek. Ireneusz Markowski
Dyrektor Medyczny POLMED
Informacja:
Artykuły opublikowane na stronie POLMED Zdrowie, nie pełnią funkcji konsultacji medycznej ani nie wyrażają opinii specjalistów i lekarzy. Prezentowane treści stanowią ogólne wskazówki i nie mogą być traktowane jako wyznacznik przy podejmowaniu decyzji dotyczących modyfikacji diety lub terapii, nawyków lub określaniu zmiany dawkowania leków oraz innych substancji leczniczych. Przed podjęciem działań, które mogą wpłynąć na Twoje życie, zdrowie lub samopoczucie, skonsultuj się z lekarzem lub specjalistą.
Wydawca nie ponosi odpowiedzialności za ewentualne konsekwencje, wynikające z wykorzystania porad i informacji zawartych na stronie, bez wcześniejszej konsultacji z profesjonalistą.
Mózg i rdzeń kręgowy są otoczone przez trzy błony. Jeżeli w ich obrębie rozwinie się stan zapalny, mówimy o zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych. Wiele osób używa krótszego określenia „zapalenie opon mózgowych”. Choć w mowie potocznej pojawia się na nie przyzwolenie, to warto wiedzieć, że nie jest ono do końca poprawne. Sugeruje, że struktury, które otaczają mózg i rdzeń kręgowy, nie są ze sobą połączone – fizjologicznie stanowią jednak całość.
Plamki, błyski, paproszki czy muszki pojawiające się przed oczami przeważnie są zupełnie niegroźne, ale czasami mogą świadczyć o poważnej chorobie. Jakie są przyczyny występowania zmian w polu widzenia i czy da się je wyleczyć? Kiedy warto te objawy skonsultować z lekarzem?
Krztusiec to ostra, bakteryjna choroba zakaźna układu oddechowego, która charakteryzuje się między innymi napadami silnego kaszlu. Choć chorobie można zapobiegać dzięki szczepieniom, w ostatnich latach dochodzi do wyraźnego wzrostu zachorowalności, zwłaszcza wśród osób dorosłych. Wyjaśniamy. jak można zarazić się krztuścem i kto powinien poddać się szczepieniom ochronnym.
Krwotoki z nosa są powszechne – bez względu na wiek i płeć. Mogą być wynikiem urazu, lub stanu chorobowego. Jakie są inne przyczyny? Co zrobić w razie krwawienia? Kiedy krwotoki powinno się skonsultować z lekarzem?
