Mirakulina jest substancją pochodzenia roślinnego należącą do glikoprotein mającą interesujące właściwości. Wpływa na wrażenie smaku i sprawia, że podczas jedzenia kwaśnych potraw dochodzi do aktywacji receptorów smaku słodkiego. Mirakulinę nazywa się naturalnym słodzikiem i sugeruje się, że może ona wspierać dietoterapię i zmianę nawyków żywieniowych u pacjentów z nadwagą i otyłością. Jednak wciąż nie zbyt wiele o niej wiadomo.
Mirakulina to glikoproteina pozyskiwana z tzw. „cudownego owocu” jagody synsepala słodkiego (Synsepalum dulcificum). Synsepsal słodki pochodzi głównie z Afryki Zachodniej, a obecnie uprawiany jest na Tajwanie, w Tajlandii, w Ghanie oraz w południowo-zachodniej części Stanów Zjednoczonych. Co ciekawe, mirakulina pozyskiwana z jagody synsepala nie jest słodzikiem, a substancją wpływającą na receptory smakowe. Początkowo zaobserwowano, że po zjedzeniu owocu Synsepalum dulcificum, jedzenie kwaśnych potraw np. cytryny, lub octu dawało poczucie jedzenia czegoś słodkiego. Okazało się, że to zjawisko zaszło dzięki zawartości mirakuliny.
Dlaczego kwaśne potrawy smakują słodko po spożyciu mirakuliny? Jej działanie jest zależne od pH i właśnie kwaśne środowisko sprzyja zmianie jej struktury oraz aktywacji receptorów słodkiego smaku. Dzięki temu możliwe jest odbieranie kwaśnych bodźców jako słodkich. W pH zasadowym nie ma tego efektu.
Jak długo utrzymuje się efekt działania mirakuliny? Jej działanie jest tymczasowe i utrzymuje się zwykle od kilkudziesięciu minut do około dwóch godzin.
Mirakulina nie zawiera cukru, ale potrafi zmienić sposób odbierania smaku przez nasze kubki smakowe. Dzięki tej niezwykłej właściwości kwaśne produkty, takie jak cytryny czy grejpfruty, wydają się wyraźnie słodsze. Może być interesującą alternatywą dla tradycyjnych słodzików, zwłaszcza dla osób chcących ograniczyć spożycie cukru.
Zdolność mirakuliny do wywoływania wrażenia słodkiego smaku bez dostarczania dodatkowych kalorii sprawia, że wzbudza zainteresowanie osób odchudzających się. Może ułatwiać ograniczenie słodzonych przekąsek i napojów, zwiększając atrakcyjność naturalnie kwaśnych owoców. Dla osób z cukrzycą stanowi potencjalne wsparcie w redukcji spożycia cukru, bez konieczności rezygnowania z przyjemności odczuwania słodkiego smaku. Warto jednak pamiętać, że mirakulina nie wpływa bezpośrednio na poziom glukozy we krwi.
Chemioterapia często powoduje zaburzenia smaku, które mogą utrudniać prawidłowe odżywianie się pacjentów. Mirakulina jest badana jako substancja mogąca poprawiać odbiór smaków i zwiększać przyjemność spożywania posiłków. U niektórych osób pomaga zmniejszyć uczucie metalicznego lub nieprzyjemnego posmaku pojawiającego się podczas leczenia. Dzięki temu może wspierać utrzymanie odpowiedniej diety i poprawiać komfort życia pacjentów onkologicznych.
Przeprowadzone badanie wykazało, że spożywanie 150 mg suszonych owoców synsepala słodkiego poprawia elektrochemiczne wrażenia smakowe, stan odżywienia, co istotnie wpływa na jakość życia u niedożywionych pacjentów onkologicznych podczas chemioterapii. Stwierdzono, że spożywanie suszonych owoców było bezpieczne, ponieważ nie zaobserwowano skutków ubocznych i odchyleń w parametrach biochemicznych związanych ze stanem zdrowia.
Mirakulina stała się popularna dzięki zjawisku określanemu jako „flavor tripping”, czyli eksperymentowaniu z percepcją smaków. Po spożyciu owoców zawierających tę substancję cytryna może smakować jak słodka lemoniada, a ocet przypominać owocowy napój. Tego typu degustacje są organizowane jako nietypowa atrakcja kulinarna i sposób na poznawanie smaków z zupełnie nowej perspektywy.
Dotychczasowe badania wskazują, że mirakulina jest dobrze tolerowana przez większość osób spożywających owoce Synsepalum dulcificum lub preparaty zawierające tę substancję. Jednak jak wiele substancji może wywołać reakcję alergiczną. Reakcje alergiczne są opisywane niezwykle rzadko. Szczególną ostrożność powinny zachować osoby z alergią na egzotyczne owoce lub inne białka roślinne. Wrażliwe osoby mogą poczuć dyskomfort lub sporadyczne dolegliwości żołądkowo-jelitowe po spożyciu dużej ilości mirkuliny.
Obecnie nie ma wiarygodnych dowodów naukowych potwierdzających, że mirakulina sama w sobie powoduje utratę masy ciała. W praktyce skuteczność zależy od diety. Jeżeli dzięki mirakulinie ktoś rzeczywiście ograniczy dodatek cukru lub wysokokaloryczne słodycze, może łatwiej utrzymać deficyt energetyczny. Nie jest to jednak efekt samej mirakuliny, lecz zmiany nawyków żywieniowych i nie zastępuje ona zbilansowanej diety ani aktywności fizycznej.
Mirakulina nie dostarcza istotnej ilości kalorii. Jak już opisano zmienia jedynie sposób, w jaki receptory smaku odbierają kwaśne produkty.
Może to być korzystne dla osób z cukrzycą, ponieważ:
Jednocześnie warto pamiętać o kilku kwestiach:
Szczególnie ostrożnie należy podchodzić do gotowych suplementów z mirakuliną. Ich skład może obejmować dodatkowe substancje słodzące lub cukry, dlatego przed zakupem warto sprawdzić etykietę produktu. Osoby z cukrzycą powinny traktować ją wyłącznie jako ewentualne uzupełnienie zdrowej diety, po konsultacji z lekarzem lub dietetykiem, zwłaszcza jeśli stosują leki obniżające poziom glukozy.
W Unii Europejskiej suszone owoce Synsepalum dulcificum zostały dopuszczone jako nowa żywność (novel food). Mogą być stosowane w suplementach diety dla osób dorosłych z wyłączeniem kobiet w ciąży i karmiących piersią zgodnie z warunkami określonymi w przepisach UE.
W Polsce mirakulina jest dostępna głównie w postaci suplementów diety oraz liofilizowanych owoców sprzedawanych przez sklepy internetowe. Świeże owoce są rzadko spotykane i zwykle dostępne jedynie w ofercie specjalistycznych importerów. Przed zakupem warto sprawdzić, czy produkt spełnia wymagania obowiązujące dla nowej żywności w UE.
Mirakulina działa w zupełnie inny sposób niż tradycyjne słodziki. Zamiast nadawać produktom słodki smak, wpływa na receptory smakowe znajdujące się na języku, zmieniając sposób odbierania kwaśnych potraw i napojów. Dzięki temu cytryna, limonka czy grejpfrut mogą wydawać się zaskakująco słodkie, mimo że nie zawierają dodatkowego cukru. Efekt ten jest przejściowy i utrzymuje się przez określony czas po spożyciu mirakuliny.
Sama mirakulina jest białkiem występującym naturalnie w owocach rośliny zwanej „cudownym owocem”. Spożywana w niewielkich ilościach dostarcza śladowych ilości energii, dlatego nie stanowi istotnego źródła kalorii w diecie. Z tego względu jest postrzegana jako interesujące rozwiązanie dla osób, które chcą ograniczyć spożycie cukru i kontrolować wartość energetyczną posiłków.
Mirakulina najczęściej występuje w postaci liofilizowanych owoców, tabletek do ssania lub proszku pozyskiwanego z owoców zawierających tę substancję. Produkty te są przeznaczone do krótkotrwałej zmiany percepcji smaku i zwykle spożywa się je bezpośrednio przed jedzeniem lub degustacją kwaśnych produktów. Na rynku można spotkać również suplementy oraz preparaty wykorzystywane podczas tzw. „flavor tripping”, czyli eksperymentów kulinarnych związanych ze zmianą odczuwania smaków.
Informacja:
Artykuły opublikowane na stronie POLMED Zdrowie, nie pełnią funkcji konsultacji medycznej ani nie wyrażają opinii specjalistów i lekarzy. Prezentowane treści stanowią ogólne wskazówki i nie mogą być traktowane jako wyznacznik przy podejmowaniu decyzji dotyczących modyfikacji diety lub terapii, nawyków lub określaniu zmiany dawkowania leków oraz innych substancji leczniczych. Przed podjęciem działań, które mogą wpłynąć na Twoje życie, zdrowie lub samopoczucie, skonsultuj się z lekarzem lub specjalistą.
Wydawca nie ponosi odpowiedzialności za ewentualne konsekwencje, wynikające z wykorzystania porad i informacji zawartych na stronie, bez wcześniejszej konsultacji z profesjonalistą.
Kamienie żółciowe to złogi powstające w pęcherzyku oraz przewodach żółciowych. Prowadzą one do kamicy pęcherzyka żółciowego, jednej z najczęstszych chorób przewodu pokarmowego w Europie, objawiającej się silnym, napadowym bólem określanym mianem kolki żółciowej. Kamienie które powstają w drogach żółciowych i nie przedostają się do pęcherzyka żółciowego mogą powodować rzadszą postać kamicy żółciowej – kamicę przewodową. Jak postępować w przypadku kamieni w pęcherzyku żółciowym? Czy można ich uniknąć i czy zawsze konieczna jest operacja?
Salmonelle to jedne z najbardziej znanych chorobotwórczych bakterii, głównie za sprawą wywoływanych przez nie dolegliwości żołądkowo-jelitowych. Zwłaszcza w okresie letnim często słyszymy o zatruciach pokarmowych wywołanych przez te szczepy. W Polsce świadomość społeczna w tym zakresie z roku na rok jest coraz większa.
Skład flory bakteryjnej jelit ma bardzo duże znaczenie dla ogólnego stanu organizmu. Mikrobiota — ekosystem tworzony przez bakterie w przewodzie pokarmowym ma bardzo duże znaczenie dla zdrowia człowieka. M.in. wpływa na wchłanianie witamin i minerałów, usprawnia proces trawienia, wzmacnia układ immunologiczny i polepsza nastrój. Żeby poprawić stan mikrobioty, warto sięgać po probiotyki i prebiotyki w odpowiedniej ilości. Czym różni się probiotyk od prebiotyku? Jakie są najbardziej znane szczepy probiotyczne? Odpowiadamy!